In Memoriam

Leon Brouns

 
*7-10-1941.     + 5-4-‘2019.

Op vrijdag 5 april bereikte ons het bericht dat ons lid van het SS-Maaskant, met name Leon Brouns,  in de ouderdom van 78 jaar  is komen te verlijden. Onverwacht was dit bericht niet omdat we reeds wisten dat Leon zijn gevecht tegen zijn ziekte niet kon winnen. Toch waren we diep geschokt toen we hoorden dat onze vriend voor eeuwig afscheid van ons had genomen. Heel misschien is dat goed geweest. Want zijn lijdensweg naar zijn levenseinde was een leven dat ging met vallen en opstaan. Bovendien met de nodige pijn en ongemak. Sinds zijn longziekte zich in het midden van het seizoen van 2017 openbaarde werd het ziekenhuis zijn tweede adres. De keren dat het noodzakelijk was dat hij daar moest worden opgenomen die zijn legio. Het was ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Hou moed kerel werd veelal tegen hem gezegd als hij zich somtijds tussen zijn vele duivenvrienden schaarde. Goed bedoelde troostwoorden die hem opbeurde maar uiteindelijk geen effect hebben gehad. De duiven en de duivenclub waren voor Leon zijn grootste hobby. Niet direct om met zijn duiven grote prijzen te winnen maar meer om de duivensport te dienen. In woord en daad. Op het bestuurlijke vlak was Leon een onmisbare persoon. De jaren dat hij als voorzitter van het SS-Maaskant in functie was, en als penningmeester in zijn vereniging “de Luchtbode” te Stein, die waren voorbeeldig. Met grote passie verrichtte hij in die functies zijn taken en soms zelfs nog meer. Hij schuwde het vele werk niet dat daarbij van doen was. Toen door zijn ziekte die functies noodgedwongen vacant moesten worden gesteld was dat voor zowel het Samenspel als Vereniging een grote aderlating. Er wordt wel vaker gezegd dat iedereen te missen is maar dat is te loochenen. Er viel een grote leegte  toen de bestuurlijke stoel door Leon niet meer werd bezet en nu hij ons definitief heeft verlaten is die leegte een groot gat geworden. De fijne en de goeie kerel die is niet meer in ons midden maar blijft wel in onze gedachten voort leven.

Dat hij in vrede moge rusten.

 

Zijn duiven waren zijn lust en zijn leven

De duiven die hem veel vreugde hebben gegeven

Zijn gezin heeft hij vast in zijn hart gesloten

Nu is hij zelf als een witte duif

naar het eeuwige licht gevlogen.

 

Namen al zijn duivenvrienden:

Pie Schepers.