La Souterain Provinciaal,

En de winnaar is? John van Heel te Maria-Hoop

 

Even voor halfvijf, in de namiddag van zaterdag als de zon nog aan het bakken is viel bij John van Heel in Maria-Hoop zijn doffer met ring 7/1492553 op de klep. Dat was natuurlijk ook weer een welkome verschijning voor de 46 jarig kampioen. De duiven van de vlucht die hebben het niet voor niks gekregen. Het was nu ook weer een bloedhete dag met bijna 30 graden in de zon. Het zweet dat gutste! De weduwnaar van John die hij als 3e getekende had ingeschreven, en er voor zorgt dat hij het bovenste trapje van het erepodium bij de Afdeling Limburg  zal betreden, die heeft een felle strijd gestreden. Want de vlucht La Souterain dat was er weer ene van het zware kaliber. Slechts de meest goede, gezonde en gemotiveerde duiven die zouden succes boeken. Hoewel naar verhouding de 355 provinciale prijzen tamelijk snel waren verdient. De laatste prijs die ging om 17.31 uur uit de pot en gezien de omstandigheden was dat redelijk vlot. Dus de conclusie is dat deze prijswinnende duiven krachtpatsers zijn. Duiven met een volhoudend karakter en die de souplesse bezitten om niet gaan zitten als hun kaarsje bijna op is. De vier doffers van John in Maria Hoop die 1-82-236-341 scoren die hebben in grote mate die genoemde eigenschappen. Hoe kan het anders als ze uit winnaars gekweekt zijn. De “553” die John alweer de zoveelste overwinning bezorgt is er een die rechtstreeks komt van het superieure hok van Bert Martens &n Zoon in Elsloo. En dan weet je het wel! Wat daar vandaan komt dat is beslist niet alledaags maar waardevol. Zo mag zich John beroemen op het feit dat zijn winnende doffer al heel wat mooie prijzen wist te winnen. Onder andere een 5e Provinciaal op Chateauroux in 2019 en de titel van Asduif in het SS-de Roerstreek.  Dat die ‘crack’, naast zijn grote capaciteit als vlieger, zijn eigenschap doorgeeft aan zijn nazaten dat bewees ’n dochter van hem die op dezelfde zaterdag van Rethel de 1e prijs won in de vereniging. Het is een algemeen bekend dat John van Heel er ene is die met duiven weet om te gaan. De duiven van het merk Martens & zoon in Elsloo en van Jos Goessens in Gronsveld die hebben John al vele jaren in de picture gevlogen. En zeker niet te  vergeten de nazaten uit zijn alom bekende “Belg” waarvan het bloed als een rode draad door zijn hele kolonie stroomt.  Desalniettemin moet daar bij worden gezegd dat de ‘meester’ de touwtjes in handen houdt en heeft. En in die twee eenheid zal het blijvend zijn dat we de winnaar van deze La Souterain < John van Heel > in de snuitjes van de uitslagen altijd te zien zullen krijgen. In alle concoursen waar hij op deze La Souterain aan de start kwam daar werd hij de gevierde man. Bij het spel van de Wefo ging hij lopen met 1-65-164 bij zijn samenspel ‘de Roerstreek was dat 1-10-21.    Voor die overwinningen heeft hij nu vele elleboogjes gekregen als felicitatie. Even anders dan ’n handdruk maar de bedoeling is hetzelfde!

Ja,  alweer ging de overwinning naar Maria-Hoop. De plaats waar zoveel sportroem is behaald dat je op duivengebied een lang verhaal kunt schrijven. Want op duivengebied zit daar talent in overvloed. Zoals de winnaar van de afgelopen La Souterain, die ieder seizoen diverse keren het middelpunt van de belangstelling is. De bescheidenheid siert deze veelvoudige kampioen. Het is genoegzaam bekend dat John in zijn sterk samenspel ‘de Roerstreek ‘ ieder jaar meerdere malen op het podium komt om te worden gehuldigd met het behalen van het een en het andere kampioenschap.  

Hoe hij ze speelt

De vliegduiven worden op weduwschap gespeeld. De weduwnaars worden half Februari gekoppeld en als de tweede ronde eieren 10 dagen oud zijn dan komt het spel op de wagen. Mits ze gezond zijn wordt met deze doffers de vitesse, de midfond en de eendaagse vluchten gedaan. Dat wil zeggen dat de duiven mee gaan zolang als ze daar toe de vorm hebben. De duiven die aan vormgebrek lijden en hem overtuigen dat ze geen potten kunnen breken die krijgen rust. De doffers krijgen bij de eerste vluchten de duivin getoond maar na de derde vlucht al niet meer. Dan wordt de schotel gedraaid en dan weten ze wel wat hun te wachten staat. Hoelang ze de duivin mogen houden na dat ze thuis zijn gekomen is afhankelijk van de zwaarte van de vlucht. De ene keer is het kort en een andere keer wat langer. Het gebeurd ook wel enkele keren dat de duivinnen tot de dag erna bij de doffers mogen blijven. En met deze methode  moeten ze laten zien wat ze waard zijn. De lat ligt hoog bij John. Zijn duiven moeten minstens 50% prijsvliegen en waarvan ze enkele keren voor in het  snoetje van de uitslag moeten komen. Om een plaats op het hok voor een volgend seizoen te waarborgen is dat zijn stelregel. Dezelfde strenge selectie wordt ook doorgevoerd bij de jonge duiven en daarom worden ze na enkele beginvluchten gescheiden. Spelen op de deur is volgens John een vereiste om succes te hebben met de jonge duiven. Zo mag gesteld worden dat met die spelwijze niks bijzonders is.

Niks aparts bij de verzorging

Het nogal vele werk dat de verzorging zijn renstal met zich  meebrengt, is natuurlijk een niet te onderschatten zaak. Zo worden zijn hokken en de kweek-ren en wat er bij hoort alle dagen  gekrabd. Dat is vaste prik en dat wordt dan ook nauwgezet gedaan. Ook het voeren en ze van zuiver water voorzien is daar inherent aan. Omdat de weduwnaars  s’avonds vrij worden gelaten om te trainen kunnen de jonge duiven in de morgen en de middag uren los. Tegen de tijd dat de oude vliegers er uit gaan zijn dus de nieuwelingen al verzorgd en binnen het hok. De verzorging is dan ook eigenlijk heel gewoon en toch wordt niks aan het toeval overgelaten. Want op medisch gebied wordt er alles aan gedaan om de duiven gezond te houden. Zo laat John de mest bij de dierenarts onderzoeken en gebruikt de middelen van ‘Belgica De Weerdt’ bij de medische begeleiding. Na de vlucht krijgen de duiven een ontsmettingsmiddel in het drinkwater toegediend om eventuele in de mand opgedane ziektes onmiddellijk de kop in te drukken. Tegen het geel wordt voor het koppelen gekuurd en later als de wedvluchten aan de gang zijn krijgen de weduwnaars om de 3 of 4 weken een capsule als voorbehoedend tegen het geel opgestoken. Voor de luchtwegen komt ook op gepaste tijden een medicijn in het drinkwater. Hij volgt een voorop gesteld systeem en dit is beslist noodzakelijk zegt hij. Voorts worden de duiven natuurlijk geënt tegen de paramixo. Zijn geweldige duiven en een goede begeleiding en gezonde hokken zijn de oorzaak van zijn uitstekende successen. 

Het voer wat de duiven verstrekt krijgen is aangepast en variabel. Er is vlieg, rui, kweek en zuivering en noem maar op. Dat is van goede kwaliteit en dat betrekt hij van ‘Duivenkweekcentrum Limburg’ van de Gebroeders Simons & Zonen in Randaal en  mede  met de producten van Belgica de Weerd,  niet in staat zijn om rendement te leveren, die duiven hebben ze niet nodig. Dat is knoei!     
John heeft een goede hand van voeren. De weduwnaars worden met zorg gevoerd. Dat wil zeggen dat ze goed op gewicht gehouden worden. Want duiven met overgewicht die kunnen niet presteren zegt hij. Dat is logisch toch, voegt hij er aan toe. Deze manier van duiven houden en er goed mee presteren is het hele eieren eten bij John van Heel. En daar gaat mooi en goed samen!

 

Pie Schepers.  

Nieuws flits !!

Recent geplaatste Reportages