Stichting Fondduiven.nl

Welkom bij Stichting Fondduiven.nl

Nu online op fondduiven

We hebben 44095 gasten en 250 leden online

top

nlzh-TWenfrdeitjaptrues

Laatste nieuws

Recente uitslagen

CB Login

Uitslagen 2017

info Jackpot 2017

CB Online

Wie is online

We hebben 44095 gasten en 250 leden online

 

Gilbert en Paul overwinnaars met "De Valence"

 

In het Zuid-Limburgse Gronsveld was er in het eerste weekend van juni een groot feest. Een om de vier jaar wederkerend feest met de “Groete Bronk”. Dan zijn er tal van feestelijke activiteiten o.a. deze van de plaatselijke schutterij Sint Sebastiaan. Groéselt is dan enkele dagen in feeststemming.

Er was nog een tweede feest en dit was bij de familie Heijnen aan de Kampweg waar Gilbert en zoon Paul de wedvlucht Valence met morgenlossing wisten te winnen in Limburg Totaal, WEFO, Fondclub Heuvelland en SS Valkenburg.

Vier jaar geleden wonnen Gilbert en Paul op de “Bronkdag” ook al een 1e Prov. Bourges.

Vanwege het uitvallen van de eerste dagfond vlucht Issoudun hadden Gilbert en Paul besloten om zowel fondduiven als programma duiven in te manden voor Valence. En dit waren er 26 in totaal. Wegens de slechte weersomstandigheden op de losplaats en vluchtlijn kon er pas op maandag worden gelost en wel om 7 uur. Er stond een noordelijk windje en zomerse temperaturen. Doch een onweerszone met veel regen in de zuid-oostelijke hoek van de Benelux zou de duiven parten gaan spelen en het concours kon pas de volgende ochtend worden gesloten.

Blij verrast

Gilbert was om rond vier uur thuis van de school in Meerssen, waar hij als leraar werkzaam is. Thuis moest hij nog de 2e correctie doen van de afgelegde examens. Het weer was toen niet echt goed te noemen, donkere wolken bedekten de hemel. Snel even de aankomsten van Valence in België bekeken en hier zag hij dat de eerste duif er een snelheid van 1049 m/min aflegde. Dit zou voor hen een aankomst betekenen van omstreeks 17.40 uur wilden ze vroeg zijn of winnen. Rond 17 uur gaf het systeem met een piepje aan dat er een duif de antenne was gepasseerd. Bij controle bleek het een duivin te zijn welke de kans had gezien om het systeem op de klep te activeren. Systeem ge-reset, doch om 17.06 weer een piepje. “Weer die verr….. duivin” dacht Gilbert. Doch nu was het tot zijn grote verbazing een duif van Valence. Even schrikken. Paul die zich na zijn huiswerk uurtje op school snel huiswaarts fietste was eigenlijk een beetje teleurgesteld toen vader Gilbert hem vertelde dat er al een duif van Valence thuis was. Doch dit veranderde snel in blijdschap toen er bij het melden bleek dat er nog nergens een duif bekend was. De sociaal media kwam snel op gang en deed deze vroege aankomst in Gronsveld de ronde. Uiteindelijk zouden ze de snelste duif hebben. Hun duif was zelfs sneller dan de 6.236 duiven in het Belgische nationale concours. Dus opnieuw feest in Gronsveld. Hun “Valence” had het klusje geklaard met een snelheid van 1081 m/min en dit over een afstand van 656 km. Hij zat ca. 6 minuten voor het peloton van Valence. ’s Avonds hadden ze er 6 thuis en in totaal winnen ze 7 prijzen t.w. 1-60-125-159-299-377 en 513 tegen 2.316 d.

 

"De Valence"

De overwinning werd behaald door een fijne veloers-zwarte doffer welke de naam kreeg: “De Valence”. Hij draagt ringnummer Nl14-1313563. In de hand een pracht duif met een fluweelzachte pluim en pientere oogjes. Jan Krauth had hem enkele dagen eerder in zijn handen en loofde zijn conditie. “Die staat er geweldig op” en kun je gerust meegeven. En met resultaat.

Zijn afstamming verraad al snel zijn klasse. Zowel van vaders- als moederskant gaat de lijn terug naar de duiven welke het hok Heijnen nu en in het verleden roem heeft gebracht. Vroeger met vader Bér en nu met zoon Paul. Pluis de geplaatste stamkaart maar eens uit. De appel valt niet ver van de (stam)boom.

 

Meer dan 100 jaar duivensport

Ten huize van de familie Heijnen is de duivensport een familiesport. Opa Henri, toen ter tijd wonende in Heer (Maastricht) was in het begin van de vorige eeuw duivenliefhebber. Ooit klasseerde hij een heel vroege duif van een wedvlucht uit Rome en bracht de plaatselijke harmonie hem hiervoor een standje. Vader Bér was eveneens een verwoed duivenmelker en woonde aan de Rijksweg in Gronsveld. Na een bedrijfsongeval was het zoon Gilbert die zijn vader de helpende hand bood. Hij was toen 14 jaar oud was. Al snel leerde hij de kneepjes van het vak en vormde samen met vader een duo welke hard aan de succesweg timmerden. Einde der 70er jaren vierde het duo Bér en Gilbert hoogtij toen ze o.a. met hun “Raket” dynastie furore maakten in Limburg.

Decennia geleden ontstond er nieuwe vader en zoon combinatie. Vader Gilbert, 57 jaar oud en leraar Aardrijkskunde, Geschiedenis en Toerisme op het Stella Maris College in Meerssen en bij de Leeuwenborg opleidingen in Maastricht, beoefend samen met zijn 15 jarige zoon Paul de duivensport in een vader en zoon combinatie. Paul liep als peuter al achter vader aan het duivenhok binnen om met de duiven bezig te mogen zijn. Samen met vader verzorgt hij nu elke dag de duiven. Daarnaast heeft hij op een voormalige boomhut, omgebouwd tot duivenhokje, een 20 tal zomerjonkies zitten, die hij zelf verzorgt. Ook ontfermt hij zich met het grootbrengen van de kuikentjes van ca. twee weken oud. Leuk was voor hem een duivenbezoekje aan Andre Van der Wiel welke hij als jeugdlid mocht ontvangen op de Nationale Manifestatie.

Een echte dieren- en duivenvriend.

 

Het hokje van Paul. Hier heeft hij zijn zomerjongen zitten.

 

Meer dan 40 jaar dezelfde duivenstam

Als we naar de opbouw van de huidige stam van Gilbert en Paul kijken, dan ontstond deze in de periode dat Gilbert met zijn vader in combinatie vloog. Op het huidige hok vinden we dan ook nog duiven wier lijn terug gaat naar deze vroegere periode. Lijnen welke terug gaan naar o.a.:

- “De Raket” van 1984. Een topper van de bovenste plank en o.a. Prov. en Nat. Asduif. Zijn vader kwam uit de lijn van de gekende “22”en “23” van Frans de Esch uit Geleen. Broers en zussen van de “Raket” maakten voor vader en zoon de duivensport tot een belevenis.

- De oude Fabry duiven. Bij George Fabry uit Luik konden ze 6 koppel eitjes verkrijgen en het “Witveertje” werd een subliem vererver van dit ras.

- Drie duivinnen van Pierre en André Paulssen uit Roosteren uit hun Dolleweerd en Simons (van der Wegen) duiven. De “13” duivin werd samen met een kleinzoon van het “Oud Doffertje” van Janus van der Wegen de ouders van de “Toekomst”, Nat. en Int. Asduif ZLU. Een nieuwe stamdoffer van de latere topduiven.

- De Janus van der Wegen duiven via Heinz Meier uit Rahden (Dld). Mede aan de basis van het fondhok van Gilbert en Paul. Basis duif werd hier de “Plato” van ’91 (zuivere van der Wegen) en is nog stevig aanwezig. “Plato” zelf Asduif Grote Fond SS Zuid en 2e Asduif Fond ’94 bij de Vredesduif.

- Van Willy Molin uit het nabije St. Geertruid kwamen er duiven via Jan Smeets uit Eijsden. Dit waren duiven uit de “Oude München” (Cobut x De Smet-Matthijs)

- Duiven uit de lijn van de “Elza” van de combinatie Janssens-Hausoul uit Epen.

- Samenkweek werd gedaan met Jean Hornesch uit Cardier en Keer nadat Gilbert eitjes wist te bemachtigen van de “King Kong” en Jean er zijn “Super 149” voor terug kreeg. (1e prov. Bourges’14)

- Verder nog duiven van o.a. Thijs Vluggen uit Gulpen, Bol de Bruijn uit Reusel en Emil Materne uit Overhespen, Wijnands en Zn uit Maastricht, Janssen-Hausoul uit Epen, Braakhuis uit Maastricht en Lindelauf en Zn uit Vijlen.

Uit deze basis duiven vormden toen ter tijd Bér en Gilbert en nu Gilbert met Paul hun drie basislijnen, n.l. deze van de “Raket”, “De Toekomst 50” en “Plato”. De combinatie van deze lijnen bracht een halve eeuw succes op de hokken van Heijnen en Zoon.

Deze stamduiven hebben al voor heel wat bladzijdes vol topprestaties in het boek van de palmaressen van het hok Heijnen en Zoon gezorgd en zal er nog voor heel wat meer zorgen.

 

De rennen voor de weduwnaars, kweekduiven en jonge duiven. Links huist de winnaar "De Valence"

 

Hokken, Spel en Verzorging

 

Aan de Kampweg in Gronsveld staan op het erf diverse hokken. Het tuinhok bestaat uit drie afdelingen. Twee afdelingen zijn voor 14 koppels duiven welke op totaal weduwschap worden gespeeld. Daarnaast een afdeling waar alle speelduivinnen op verblijven. Bij de duivinnen is er een rennetje voor het hok. Ze vliegen uit via de deur op de afdeling van de weduwnaars welke op dat moment op het hok ernaast vertoeven. Ze komen ook binnen op dit hok. De invlieg is voorzien van windbreekgaas en in de deur kan een hekje geplaatst worden als het buiten erg warm is. Verlichting aan de voorzijde via licht doorlaatbare platen en de verluchting via de pannen en nok.

Dan een rennencomplex met plaats is voor 12 koppels fondduiven welke eveneens op dubbel weduwschap worden gespeeld. Rechts erachter een ruimte voor de 15 kweekkoppels. Deze beschikken over een lange ren. Rechts ervan een hok met ren voor de jonge duiven. Alle zijn luchtige hokken via de rennen. Deze rennen bieden een groot voordeel in de gezondheid van de duiven, zegt Gilbert. Op de vloer van de rennen zijn roosters aangebracht. Tegen het aangrenzende schooltje staat een hokje voor reserve duiven. Dan het z.g. boomhuis waar de jongen van Paul zijn gehuisvest.

Gilbert en Paul vliegen met ca. 56 vliegduiven op hun favoriete spelniveaus, n.l. de dagfond, fond met morgenlossing en de grote nationale en ZLU vluchten.

 

Het tuinhok. Links de vliegduiven, recht de afdeling voor de duivinnen.

 

Voor hun kweekdoffers hebben ze meerdere duivinnen ter beschikking om na een of twee rondes jongen te kunnen omkoppelen. De kweekduiven koppelen ze begin januari en ze brengen dan twee rondes jongen groot. Als de vliegduiven op 5 maart worden gekoppeld worden enkele eitjes van de kweekduiven bij de duiven van een hokje vliegduiven overgelegd. Voor de derde ronde krijgen verschillende kweekdoffers een andere duivin voor een ronde jonge duiven voor het hokje van Paul. In augustus koppelen ze diverse goede doffers tegen familieleden om er via inteelt/lijnenteelt de lijn van de stamduiven vast te leggen.

De vliegduiven, zowel voor de programma- als fondvluchten mogen na de koppeling op 5 maart overbroeden. Dit seizoen mochten ze daarna direct weer aan een nestje beginnen. Dit i.v.m. de koude periode in die maanden. Op de wedvlucht Valence zaten ze pas een week op weduwschap. Frappant is dat ze drie provinciale overwinningen behaalden met duiven welke pas een week op weduwschap stonden. Bij de tweede keer broeden worden de eitjes weggenomen na enkele dagen. Dan volgt de periode van het totale weduwschap. De duivinnen verhuizen dan allen naar een afdeling op het tuinhok. Zes vurige weduwduivinnen worden niet gespeeld.

Afhankelijk van het weer krijgen alle duiven de kortere programma vluchten als opleiding en tevens voor prijs. Daarna mee op de favoriete vluchten.

Voor de programmavluchten, voornamelijk de dagfond hebben ze 24 duiven ter beschikking. Voor de fondvluchten zijn dit er 25. Er zijn meer doffers dan duivinnen in de beide groepen.

 

Daar Gilbert ’s morgen al vroeg naar een van beide scholen vertrekt, komen de duiven niet los. Ze worden dan alleen verzorgd.

In de namiddag gaan eerst de doffers los voor hun uurtje training. Aansluitend de duivinnen en tenslotte de jonge duiven.

Samen laten van de doffers en duivinnen gebeurt niet op de kortere vluchten. Hij korft ze dan het liefst zo rustig mogelijk in.

Voor het inmanden op de dagfond vluchten laten Gilbert en Paul de duiven heel even samen tot ca. een minuut, zonder treden.

Bij het inmanden voor een fondvlucht is het samenzijn tot ca. 30 minuten.

 

De jonge duiven, 60 in getale, worden niet verduisterd en hier geld enkele dat de jonge duiven goed worden opgeleid. De vroegste ronde worden op de eerste jonge duiven vluchten gespeeld en de zomerjongen gaan met de laten mee. Gilbert en Paul proberen ze zoveel mogelijk tot de laatste vluchten in te zetten. Dit geeft als jaarling een voordeel als de vluchten lastig zijn.

In de periode dat Gilbert graag met zijn familie op vakantie gaat, krijgt hij hulp van sportvriend en oud-duiven liefhebber Jan Bremen uit Gronsveld.

 

De voeding van de vliegduiven bestaat als ‘standaard’ uit een mix van gelijke delen Zuivering – de Junior – en sinds een jaar de Schumi-Plus mengeling, beiden mengelingen zijn van Paloma. Op de dagen tussen de vluchten krijgen ze een aantal dagen deze driedelige standaard mengeling en hiervan genoeg. Afhankelijk van de vlucht krijgen ze drie a vier dagen voor ze de mand ingaan alleen de Schumi-Plus mengeling. Nu is de hoeveelheid iets meer en wordt het restant na enige tijd weggenomen.

Als supplement krijgen ze steevast op woensdag een mix van piksteen, honing, citroen, Roosvicee, melkpoeder en biergist. Dit gaat dan over het voer. Een keer per week ook knoflookolie of citroen over het voer. Grit, Vithalit en een vitaminepoeder staan steeds ter beschikking.

 

De hokken en rennen worden een a twee keer per week gepoetst. Gilbert en Paul houden er meer van om de duiven tijdens het trainen te observeren en te kijken hoe hun conditie stijgt en welke favoriet zijn voor de komende vlucht. Zo genieten beiden van de duiven.

 

Volgens Gilbert is de duivensport op de dag van heden een topsport en zonder medische begeleiding gaat het niet op lange termijn. Dit wil niet zeggen dat er daarom maar kwistig met de medicijnen moet omgesprongen te worden. Hiervoor heeft Gilbert en Paul een soort medische kalender, zoals hij dit noemt.

In de winter alleen knoflook, elixir van de Reiger en Naturaline en verder ‘zo weinig’ mogelijk.

De rennen voor de hokken komen dan goed van pas om de duiven te laten genieten van de buitenlucht.

Februari noemt hij de ontslakkings-maand. Dan krijgen alle vliegduiven een maand lang pure gerst te eten.

Als ze dan op eitjes zitten een kuur van 6 dagen met Parastop van de Weerd. Op de tweede broedronde nog een geelkuur van 8 dagen met Ridsol S.

In het speelseizoen werd er dit jaar bij thuiskomst een dag met BS ontsmet en de laatkomers van b.v. een fondvlucht steekt hij een geeltablet op.

Een week voor Valence kregen de duiven nog een dag WN zwart over het voer om er voor te zorgen dat de luchtwegen oké waren. Ter controle wordt er twee a drie dagen voor een vlucht een druppel Fabry Forma in de neus gedruppeld.

 

Het boek der palmares

In de loop van de jaren hebben de familie Heijnen een lijvig boekwerk kunnen aanleggen waar al de topprestaties en kampioenschappen op alle niveaus in zijn vermeld. Er zijn bladzijdes bij met gouden randjes. Tot heden hebben de familie Heijnen door vader Bér, zoon Gilbert en kleinzoon Paul acht keer een provinciale overwinning weten te behalen, waarbij tevens drie keer een nationale overwinning.

Zie het schema hier toegevoegd.

Niet alleen op eigen hok werden topuitslagen en kampioenschappen behaald, ook elders in duivenwereld slaagden liefhebbers met hun duiven. Enkele voorbeelden.

- Jean Hornesch, 1e Prov. Bourges

- Schoutens en Zn uit Roermond, 1e Prov. Montargis

- Hub Jongen Brunssum, 1e Prov. Bourges

 - Tony Murray uit Wales won de Queen Cup en vertegenwoordigde de Olympiade in Boedapest (Plato lijn)

- etc. etc.

 

Tenslotte

Gilbert begon in 1994 met het geven van een duivencursus op de Volksuniversiteit in Geleen. 625 liefhebbers uit Nederland en België bezochten toen deze cursus welke 8 jaar lang in de winterdagen werd gegeven.

Allerlei interessante onderwerpen over de duivensport werden toen door Gilbert toegelicht en bediscussieerd. Het koste heel wat voorbereidingen en soms krijgt hij nu nog vragen om het te continueren.

Gilbert heeft ook een reeks van interessante uitspraken en begrippen, zoals

·         Om te winnen, moet je eerst leren te verliezen

·         Gerst is het beste voer voor de winter

·         Geloof in je eigen stam

·         Verkoop de vruchten, maar niet de boom

·         Kijk naar je eigen falen en geef anderen niet de schuld

·         Lossingverantwoordelijken kunnen het weer niet maken. Neem je eigen verantwoordelijke beslissing

·         Bij moeilijke vluchten komen de duivinnen beter

·         Tussen 60 jongen zitten geen 5 nationale overwinnaars

·         Een duif herkent geen hok van €20.000, -, maar voelt zich wel thuis op een gezellig hok!

Het waren heel gezellige uurtjes bij de familie Heijnen. Allen leven met de duiven van vader en zoon mee en het is dan fijn samen te genieten van een prachtige overwinning.

Nogmaals proficiat.